www.ostpreussen-humor.de
Gedichte
in käslauisch Platt
 

He kennt en Buchels schlecht

Von Wilhelm Reichermann

De Lemke licht tom Starwe krank,
He licht all önn de letzte Ziege,
Da kömmt de Poap onn moakt em bang,
He wat nich önn e Himmel kriege:
"Nur wenn Sie schnell noch Buße tun,
Könn'n selig Sie im Grabe ruh'n.
Versprechen Sie, daß Sie bereuen,
Daß Sie so viel gepichelt haben,
So wird der liebe Gott sich freuen,
Mit Manna Sie im Himmel laben.
Auch Buchholz, diesen alten Knaben
- Der war ja stets Ihr Saufkumpan -
Den nahm der liebe Gott noch an;
Hab' ins Gewissen ihm gered't,
Und als voll Reue er gestorben,
Hat er das Himmelreich erworben."
"So", sächt de Lemke, "so, de Krät,
De Buchels öß ämm Himmel bönn?
Denn wöll eck all gewöß nich rönn!
De Buchels, de verföhrt me bloß;
Wenn eck ook Bätrung nu verspräk,
Wenn eck met dem tosamme stäk,
Denn geiht et Supe wedder los!"
"Nein", sächt de Poap, "das glaub ich nicht!
Wenn Buchholz mir das fest verspricht!
Nein, Buchholz ist kein solcher Lümmel,
Daß er sogar noch säuft im Himmel;
Versprach mir, als er wollt erblassen,
Er wollt fortan das Saufen lassen.
Nein, soviel ist mir denn doch klar,
Nein, seine Reue, die war echt!"
"Na", sächt dropp Lemke, "denn, Herr Farr,
Denn kenne Se en Buchels schlecht!"

zum Gedichtverzeichnis