Die Rückfahrkarte
Von Hermann Bink
Eennes Doags wull mött de Boahn
de Därpschmött Kadel Bullajoahn.
Wiel de Tied ämm wurd all knapp,
moakt he stracks seck opp'm Drapp.
Von dem Däts rennd ämm de Schweet,
denn et weer recht schwul on heet,
on soa rennt he, wat he kann,
jachelnd kömmt he endlich an,
springt noch groad ön een Kupee,
als de Zuch schon piept: "Adje!"
"Soa", seggt he, "na Bullajoahn,
nu kann't foahts toam Diewel goahn!"
Nu huckt ön demsölwije Abteil
ook een Suprendent, Herr Keil,
dem paßt nich, wat jenna seggt,
on he wiest dem Schmött toarecht:
"Aber", seggt he, "lieber Freund,
warum denn so bös gemeint?
Sollen wir zur Hölle alle fahren?
Solche Reden sollte man sich sparen!"
Kadel möt sien grootet Mul
ös möt Antwoart ook nich fuhl:
"Mie ös gliek, wohenn he foahrt,
eck hebb miene Rickfoahrkart!"
Aus: "Lorbasse und andere Leutchen", Verlag Gerhard Rautenberg, Leer
zum Gedichtverzeichnis
|