Frech wie Oskar
Verfasser unbekannt
Een frecher Jung de Oskar öss,
he blöft so wie he wör.
Vom Voader kröcht he däglich Röss
on nömmt doch an kein Lehr.
Mött Steener noa de Höhner plächt
to schmiete de krätsch Jung,
on wenn emm eener denn watt sächt,
dem wiest he gliek de Tung.
Onn als he wedder denn moal schmett
en kleenet Kiekel dot,
sin Mutter krögt emm am Kollrett (Halskrause)
vär Ärger puterrot.
Datt he datt Kiekelke hett mord,
datt wör doch rein to doll,
se haud dem Bengel denn dafär
ook gliek datt Ledder voll.
"Fief Kiekelkes schmeets dot nu all",
de Mutter doabie schrög,
"eck stöck di önne Hehnerstall
tor Stroaf bett morge fröh".
"Mienswege", schriet de Lömmel doa,
"mienswege stöck mi rönn,
man datt öck Eier legge war,
datt bild di man nich önn."
zum Gedichtverzeichnis
|