De Joahrestide
Hildegard Rauschenbach
Wenn oppem Hoff ligd dicker Modder
un vär de Där e Oppweschkodder,
wenn de Starmatz oppem Stall
piept sien scheenet Leedke all,
wenn äck noah Läwerbleemkes goah -
ös bi ons dat Freejoahr doa.
Seekt de Oadeboar noah Pogge
un mannshoch ös all de Rogge,
brennt dat leewe Sonnke noch,
un de Schwoalkes fleeje hoch,
merkt e jeder, uck e Dommer -
ös bi ons Tohus nu Sommer
Brukst du väl dem Räjenschörm,
äwert Land doa fäje Störm,
sönn de Felder alle koahl,
un de Kroankes möt Gekroahl
fleeje nu all utem Norde -
ös bi ons et Harwst geworde.
Rote Näs un stiefe Finger
annem Peerdebuk de Klinger,
Schlädkesfoahre öm witte Woold,
un de goode Stoaw blewt koolt,
denn kanst ganz gewäß du senn -
so feert sich de Winter enn.
zum Gedichtverzeichnis
|