Kontrahenten (Samländische Mundart)
Von Hermann Bink
Bi Petermanns ös Kindoop hied
On kriezfidel sönd alle Lied;
Geloade ös ook Franz Englien,
De Meister Schmött ut Kleen Bansien.
Am sölwje Dösch, dem andre End,
Da huckt de niee Suprendent.
Oem Körchspäl noch ganz onbekannt,
Wett he ook nich Bescheed öm Land.
Fru Petermann, de Kindoops Mutta,
Stellt opp de Toafel fröschet Futta
On annemeert de väle Gäst:
"Nu Herrschaft, eßt man, eßt!
Was iebrig bleibt is fier de Schwein,
Drum haut man alle tichtig drein!
Und hier der Schinken vonne Ent,
Ich bitte sehr, Herr Suprendent!"
De oawa lacht: "Ich danke sehr,
Denn kurz und gut, ich kann nicht mehr.
Gegessen hab' ich wie ein Schmied,
Fast über meinen Appetit!" -
Dropp spötzt de Ohre Schmött Englien,
Vaschluckt seck boold am roode Wien
"Wacht man", seggt he biem Drinke,
"Di war eck möt dem Tuunpoal winke!" -
Nich lang, da kömmt Fru Petermann
Ook am Englien sien Stohl heran:
"Na, Noaba Schmött, drink eenem noch,
Hier steiht de volle Buddel doch!"
De Meista Schmött röcht seck nu opp
On knallrot ward sien Bullakopp,
He kickt dem Suprendent scharp an:
"Eck dank, eck dank, Fru Petermann!
Eck hebb all lang mien Traktement,
Gesoape hebb eck wie een Suprendent!"
Quelle: "Ostpreußisches Lachen"
zum Gedichtverzeichnis
|