www.ostpreussen-humor.de
Gedichte
in käslauisch Platt
 

E Millijon

Friedrich Erich Petukat

Oppen Derpche önne School
de Jungkches alle huckde
se gnable annem Gröffel rom
un dösde hönn und kuckde.
De Hötz ös hüd ock röchtig grot,
und doch, um frie to kriege,
wull de ol Thermometer nich
det letzte Hackske stiege.
Drum blöf nuscht andret äwrig se,
se motte nu wat löhre;
damött de Lehrerke tor Hötz
se nich noch mott verschmäre.
Un wörklich hadd de hiede noch
Glieck vär de erschte Stunde,
un utgerä knet bie de Hötz,
e Themake gefunde.
Un jeder sull jetzt schriewe foorts,
wat he denkt to begönne,
wenn plötzlich onverdänt öm Schot,
Läg e Millijon öm bönne.
He lätt ock jedem röcklich Tied
tom röchtge Äwerläge,
he kennt ja de Fiblotschkes good
un wußt wie klein ehr Bräge.
Un als denn nu de Tied verbie,
do sägt he: "Liebe Knaben,
ich glaube, daß wir nun genug
dran rumgemaddert haben." - - -
He scheßt ock nu von Platz to Platz,
hefft väre angefange,
un es allmählich mött de Tied
bött hönde duchgegange. -
Da huckd de Klögste von de Klass';
doch nuscht häfft he geschräwe,
dat unsrem Lehrerke vor Boß
de Spuck foorts weggebläwe. -
"Sag, Lorbaß, was bedeutet das,
hier nicht ein Wort zu schreiben,
und so die ganze schöne Zeit
ganz nutzlos zu vertreiben?"
Da grient de Jung: "Mir fang'n se nich
mit sonne dwatsche Sachen;
denn mißt ich doch schon dammlig sein,
wenn ich noch sollt was machen.
Wenn ich e Millijon besäß,
wird ich mich nicht blamieren;
ich machte keinen Finger krum
und täd mich auch nich riehren."

zum Gedichtverzeichnis