Broscheits Ohm
Von Franz Nèe
Broscheits Ohm -
e Keerl wie e Boom!
Möt achtundsiebzig Joahr
hät he noch alle Hoar
on läst ohne Bröll.
Der starwt, wenn'r wöll!
Wie Hochtied bi Broscheits weer,
drunk he zwölf Flaschkes Beer -
de Konjaks nich to tälle.
Wat had de Ohler Gefalle!
E Halwe Brannwien, dat man sommd!
Glow ju, em hat de Kopp gebrommt?
Ook nich önne Hand!
Dem drunk he wie Schmand.
Der nehm et möt dem Jingste op;
he goot noch manchem Konjak drop
on leet sich nich tom drinke loade,
wie Boarefang wurd angeboade.
Doa wurd'r lostgen Sinnes
vom seete, starke Mäschkinnes.
Ook noa dem fönfte stiewe Grog
kunn he noch goahne ohne Stock.
Wat had de Ohler Raupe öm Kopp!
Möt Barteleits Mutter danzd'r Galopp;
de Dähle häbbe foorts gekracht,
on alles hat sich scheef gelacht.
Wie Oawenbrot wurd angeboade,
doa haud'r rön öm Hochtiedsbroade;
wer dat nich glowt, der örrt sich:
he freet, wie eener von vörzig.
Wie gegen Morge väle benäwelt,
de ohle Broscheit hat wieder geknäwelt
de Peerd vorre Woages häbbe gehichelt;
Broscheits Onkel hat wieder gepichelt.
De Junge weere all bößke verdrällt;
Broscheits Onkel hat Spoaskes vertällt.
De dollste Grotschnuz weer all stomm,
doa stund noch alles bim Ohler rom.
Wat der bloß scheen vertälle kunn
on schmeet doabie manch Schnapske run!
De ganze Gesellschaft hat underhole
möt siene Spoaskes de Broscheit, de ohle.
On wie he opstund, Broscheits Ohm,
doa stund he groads wie e Eekeboom.
Quelle:"Das Hausbuch des ostpreußischen Humors",
herausgegeben von Marion Lindt und Otto Dikreiter,
erschienen 1977 im Rowohlt Taschenbuch Verlag GmbH,
Reinbek bei Hamburg
zum Gedichtverzeichnis
|