De good Utred
Von Wilhelm Reichermann
Fer'ge sönd, ut öss de School
Onn so lamgsoam, wie e Lus,
Äw're Markt schlöckt Justav Pohl,
Onngörn geiht he man tohus;
Denn sien Zeugniss, dat's sien Kummer,
Dat hefft e sehr schlechte Nummer.
Justav öss e däger Jung,
Geiht foorts äwer Tuhn onn Dack,
Aower fuhl foorts wie e Rung
Onn em Kopp ook man sehr schwack.
He begröp tor Not de Fibel,
Doch kapörd he nich de Bibel.
Onn sien Zeugnis ?! - Ach Herje !
Da steiht nich väl Goodet bönn,
Onn sien Platz, o weh, o weh,
Sull foortan de letzter sönn.
Justav weet, nu sett et Hoader,
Denn he hefft e strenge Voader !
Trurig öss nu sien Gemöth,
Hiede hefft he gar kein Gall.
Blie hefft he an siene Föt,
Stoane blöfft he äwerall;
Helpt em nuscht, eent wat de Söger,
Langsoam, langsoam schlöckt he nöger.
Kömmt meist gar nich von e Stell,
Opp ein Dack tellt he de Panne,
Da sitt he de Dönstmerjell
Onn de Dönstmerjell heet Hanne:
"Hanne", sächt he, "geihst noa Woater?
Weetst nich, öss tohus ons' Voater?"
Tofällig, von onngefähr,
Kickt de Ohler läng de Gass;
Kickt groads ut e Husedähr
Onn ons' Justav wurd ganz blass:
"Ach, et Onnglöck öss geschöhne,
Nu hefft he me all gesöhne !"
Onn de Voader tritt nu vär,
Nömmt en Justav opp't Visir.
"Göff moal glick dien Zeigniss her !"
Onn he lesst et: "Wat steiht hier?!
Ei, söht an moal disse Kunde !
Wat, du Krät, du huckst ganz unde ?"
"Warömm häst", hefft he voll Grömm
Nu en Justav angeschräge,
"Warömm häst, Krät segg, warömm,
Nich en örschte Platz gekräge !"
"Weetst denn nich", sägt dropp ons' Kleener,
"Weetst denn nich, da huckt all eener !"
zum Gedichtverzeichnis
|